السيد ابن طاووس ( مترجم : م - ر )

423

ادب حضور ( فلاح السائل ) ( فارسى )

اوّل نافله‌هاى نماز ظهر شرح داديم بجا مىآورى ، و به همان كيفيّتى كه ذكر كرديم توجّه مىكنى ، و بعد از توجّه سورهء حمد و بعد از حمد يكى از سوره‌هايى را كه روايت كرديم برگزيده و قرائت مىنمايى . و وقتى از ركعت اوّل نماز نافلهء مغرب به پا خاستى ، سورهء حمد و يكى از سوره‌هايى كه در دو روايت ذكر نموديم برگزيده و قرائت مىكنى ، سپس ركعت دوّم را به همان كيفيّت كه در ركعت اوّل نافله‌هاى نماز ظهر توضيح داديم ، كامل نموده و سلام نماز را مىگويى . آنگاه به همان صورتى كه پيش از اين ذكر كرديم سه بار تكبير مىگويى ، و انجام تسبيح حضرت زهرا عليها السّلام نيز به كيفيّت گذشته مستحبّ است . بعد از اين دو ركعت ، اين دعا را مىخوانى : « اللّهمّ ، إنّك ترى و لا ترى ، و أنت بالمنظر الأعلى ، و إليك الرّجعى و المنتهى ، و إنّ لك الممات و المحيى ، و إنّ لك الآخرة و الأولى . اللّهمّ ، إنّا نعوذ بك من أن نذلّ و نخزى ، و أن نأتى ما عنه تنهى . اللّهمّ ، إنّى أسألك أن تصلّى على محمّد و آل محمّد ، و أسألك الجنّة برحمتك ، و أستعيذ بك من النّار بقدرتك ، و أسألك من الحور العين بعزّتك ، و اجعل أوسع رزقى عند كبر سنّى ، و أحسن عملى عند اقتراب أجلى ، و أطل في طاعتك و ما يقرّب منك و يحظى عندك و يزلف لديك عمرى ، و أحسن في جميع أحوالى و أمورى معونتى ، و لا تكلنى إلى أحد من خلقك ، و تفضّل [ يا : أفضل ] علىّ بقضاء جميع حوآئجى للدّنيا و الآخرة ، و ابدأ بوالدىّ و ولدى و جميع إخوانى الحسن في جميع ما سألتك لنفسى ، و ثنّ بى برحمتك ، يا أرحم الرّاحمين . » - خداوندا ، بىگمان تو مىبينى و ديده نمىشوى ، و در بالاترين چشم انداز قرار دارى ، و بازگشت و سرانجام همگان فقط به سوى توست ، و مسلّما مرگ و زندگانى به دست توست ، و آخرت و دنيا از آن توست . خدايا ، به تو پناه مىبريم از اينكه خوار و رسوا گشته و آنچه را كه از آن نهى فرموده‌اى مرتكب شويم ، خداوندا ، براستى از تو مسألت مىكنم كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى ، و به رحمتت بهشت را از تو خواهانم ، و به قدرتت از آتش جهنّم به تو پناه مىآورم ، و به عزّتت از حور العين و زنان سياه و درشت چشم بهشتى از تو درخواست مىنمايم . و وسيع ترين روزىام را در هنگام فزونى عمرم ، و نيكوترين عملم را در هنگام نزديكى سر آمد عمرم قرار ده ، و عمرم را در